3,5 weken voor vertrek

Ja, lieve mensen. Het grote moment nadert.

Koos Werkeloos

Sinds het laatste bericht zijn er weer veel zaken gepasseerd. Zo heeft Esther haar werk bij Kraam en Co opgezegd en neemt zij haar goede adviezen mee in haar backpack naar Australie. Ook ik heb met een goed gevoel afscheid genomen van mijn werk bij de gemeente Houten. Ik laat daar hartstikke mooi werk en fijne collega's achter. Jammer, maar dat hoort nu eenmaal bij deze nieuw stap. Sinds 1 december zijn we beiden dus werkeloos. Maar niks geen gelanterfant! Nee, het lijkt wel drukker dan met werken. Nog vele zaken moeten er georganiseerd worden. Het grote moment komt dichterbij. Leuk spannend.

Huisraad gaat de plas over

Als ik eraan denk zou ik er acuut zeeziek van worden. 6 weken op een boot van Rotterdam naar Adelaide. Gelukkig hebben we onze huisraad goede moed ingepraat voordat we de verhuisdozen deze week met duct-tape dichtsnoerde. Dus dat komt wel goed. Momenteel is ons huis een zeer georganiseerde bende. Niks crimineels, maar strak georganiseerde chaos. Dozen/spullen met stickers die zeker mee moeten (catergorie 1), die als er ruimte over is mee mogen (catergorie 2) en spullen die we al het effe kan ergens tussen proberen te frunniken. Dan heb je naast de "zeedozen" de dozen die in Nederland blijven. Dozen met inhoud waar we andere blij mee maken (veelal oude troep, wat we met een grote glimlach overhandigen, zodat men ze niet kan weigeren), dozen voor de opslag bij mijn ouders en die van Esther. En dozen met boeken die we terug het recylingsproces inbrengen bij De Slegte. Veel spullen ook waar we vanaf moeten. Leuke Volkswagen Golf kopen of een vakkundig ingereden Toyota Hi-ace? Neem gerust effe contact met ons op!

Landschapwerkgroep Abcoude

Zeer prettig is het ook dat de stichting die ik 5 jaar geleden heb opgericht goed heb kunnen overdragen aan Martin van Oudheusden, Koos van der Weijde en Jeroen Bohlken. De geluiden zijn veelbelovend, het enthousiastme als vanouds. Esther en ik hebben een geweldig afscheid gehad in cafe de Kazerne in Abcoude. Volg zeker de ontwikkelingen van deze hakkende bende! http://www.landschapwerkgroepabcoude.nl/

Tot slot

Zo in de laatste week voor vertrek blijft het altijd spannend. Zo is ons mooie molentje nog niet voorzien van een nieuwe molenaar, hebben wij ondanks vele tientallen contacten met makelaars in Clare en omgeving (boven Adelaide) nog steeds geen woonruimte en hebben wij ook geen werk. Wel hebben we onze eigen bankrekening bij de Commonwealth Bank of Australia. Dat is dan weer wel gelukt. Heel veel andere dingen gelukkig ook, maar die schrijf ik allemaal niet op. Daarmee zou ik jullie niet enthousiastmeren om onze weblog te blijven volgen!

Als het even kan blijven we de weblog voorzien van nieuwe info. Maar de PC waar ik nu achter zit, dobbert over een weekje ergens op de oceaan bij Frankrijk en ik moet met mijn technische knowniethow maar zien of ik ergens anders informatie voor deze spannende rubriek kan knippen en plakken.

Zit dus niks anders op om zo af en toe eens effe te checken of er wat nieuws op staat.

Ik roggel 't wiel!

2 maanden voor vertrek

In het lange traject van voorbereiding voor onze emigratie naar Australie, zijn we nu aanbeland op 2 maanden voor ons vertrek.

We zijn inmiddels 23 maanden verder vanaf het eerste moment dat we daadwerkelijk actie hebben ondernomen om het "roer om"te gooien. In december 2005 het eerste gesprek bij het Migration Bureau in Amsterdam. Vervolgens een lang traject van testen (beroepentest, je vaardigheid met het Engels, het aanvragen van State Sponsership bij the State of South Australia, het vertalen van je CV, het aanvragen van referenties in het Engels, het zeker 3x toesturen van pasfoto's, uittreksel van geboorteregisters, etc, etc) en dan is het zover. Dan mag je pas daadwerkelijk je Skilled working Visa gaan aanvragen. We waren er vroeg bij dit jaar en hebben het keurig op 3 januari afgevraagd. En dan? And now we wait...... Effe tussendoor moet je een complete medische keuring ondergaan bij een door de Australische overheid gecertificeerde arts. Na een paar tikken met een hamer op je knie, röntgenfoto's om aan te tonen dat je geen TBC hebt, een paar liter bloed aftappen en je warme ochtendurine naast het bakje koffie van de vriendelijke doktersassistente te plaatsen voor de test, bleken Esther en ik aan het eind van de dag gezond. Altijd prettig om te weten toch?

Toen kwam een laatste kritische test. Een verklaring van "goed gedrag" van het ministerie van Justitie. Oei...... Gelukkig hebben de overuren bij bureau HALT en de goede administratieve afhandeling daarvan ertoe geleid dat ook dit record, "geControl-Alt-Delete" was. Geen vuiltje aan de lucht dus.

Maar goed, het was maximaal 7 maanden wachten op een JA of NEE. De Australische overheid nam die tijd ook zeker om de aanvraag nog eens goed te screenen en na 6 maanden en 25 dagen wachten (ruim op tijd dus!!) hoorden wij gelukkig JA IK WIL. Ik wil dat jullie naar Down Under komen. Maar wel voor februari 2008, anders kun je weer de "23 maanden molen in". Tuurlijk, gaan we regelen. Op 4 januari landt ons vliegtuig op Ozzie bodem. Onze spullen dobberen dan ergens rond "Kaap-op-de-goede-hoop" in een ik hoop een "Tsunamie-bestendige" container.

Ik hoop ook dat de Maleisische Kapitein van dat schip, die wij even kort via een ruisend mobiel telefoongesprek gesproken hebben, wel goed begrepen heeft dat hij onze 3 katten die in die container zitten 's ochtends verse brokjes moet geven, lekker fris water, kattenmelk en 's avonds tegen achten een zakje nat kattenvoer................

Wordt vervolgd....