In het lange traject van voorbereiding voor onze emigratie naar Australie, zijn we nu aanbeland op 2 maanden voor ons vertrek.
We zijn inmiddels 23 maanden verder vanaf het eerste moment dat we daadwerkelijk actie hebben ondernomen om het "roer om"te gooien. In december 2005 het eerste gesprek bij het Migration Bureau in Amsterdam. Vervolgens een lang traject van testen (beroepentest, je vaardigheid met het Engels, het aanvragen van State Sponsership bij the State of South Australia, het vertalen van je CV, het aanvragen van referenties in het Engels, het zeker 3x toesturen van pasfoto's, uittreksel van geboorteregisters, etc, etc) en dan is het zover. Dan mag je pas daadwerkelijk je Skilled working Visa gaan aanvragen. We waren er vroeg bij dit jaar en hebben het keurig op 3 januari afgevraagd. En dan? And now we wait...... Effe tussendoor moet je een complete medische keuring ondergaan bij een door de Australische overheid gecertificeerde arts. Na een paar tikken met een hamer op je knie, röntgenfoto's om aan te tonen dat je geen TBC hebt, een paar liter bloed aftappen en je warme ochtendurine naast het bakje koffie van de vriendelijke doktersassistente te plaatsen voor de test, bleken Esther en ik aan het eind van de dag gezond. Altijd prettig om te weten toch?
Toen kwam een laatste kritische test. Een verklaring van "goed gedrag" van het ministerie van Justitie. Oei...... Gelukkig hebben de overuren bij bureau HALT en de goede administratieve afhandeling daarvan ertoe geleid dat ook dit record, "geControl-Alt-Delete" was. Geen vuiltje aan de lucht dus.
Maar goed, het was maximaal 7 maanden wachten op een JA of NEE. De Australische overheid nam die tijd ook zeker om de aanvraag nog eens goed te screenen en na 6 maanden en 25 dagen wachten (ruim op tijd dus!!) hoorden wij gelukkig JA IK WIL. Ik wil dat jullie naar Down Under komen. Maar wel voor februari 2008, anders kun je weer de "23 maanden molen in". Tuurlijk, gaan we regelen. Op 4 januari landt ons vliegtuig op Ozzie bodem. Onze spullen dobberen dan ergens rond "Kaap-op-de-goede-hoop" in een ik hoop een "Tsunamie-bestendige" container.
Ik hoop ook dat de Maleisische Kapitein van dat schip, die wij even kort via een ruisend mobiel telefoongesprek gesproken hebben, wel goed begrepen heeft dat hij onze 3 katten die in die container zitten 's ochtends verse brokjes moet geven, lekker fris water, kattenmelk en 's avonds tegen achten een zakje nat kattenvoer................
Wordt vervolgd....
7 opmerkingen:
Hi Essie en Ronnie, Wat een goed idee dit zeg. Ga ik zeker gebruik van maken, ben nu al benieuwd naar het eerste aussie bog. Maar natuurlijk vind ik het ontzettend jammer dat jullie al zo snel weggaan. Ga jullie ontzettend missen. Dikke kus Chantal
Wat een geweldig idee om een BLOG te maken! Kunnen we de voorbereidingen tenminste een beetje volgen. En zeker de eerste maanden Down under. Spannend hoor, het gaat nu toch echt wel opschieten!!!!!!!
En, kan ik 5 januari dan al op visite komen?????
Kus Jeanet
Hee luitjes, leuk hoor zo'n bolg!!! Kan ik jullie lekker gaan stalken als jullie in Verweggistan zitten... haha
groetjes moeders
We zagen jullie gisteren op tv, netals de rest van Nederland, natuurlijk.We hopen dat jullie molen snel verkocht wordt. Het zag er allemaal erg mooi uit. En dan kunnen jullie vertrekken en je dromen waar gaan maken!! Suc6 ermee!!
Groetjes van Marielle,Jörren en Jesper xx
Waar blijft het vervolg van het verhaal. Leuk hoor, maar we willen wel op de hoogte blijven van het hele verhaal en we zitten nu al een maand tegen 1 verhaal aan te kijken.
Een reactie posten